Een korte biografie van Takamatsu Toshitsugu Sensei, 33e Grootmeester van de Togakure Ryu.
Grootmeester Takamatsu Toshitsugu is geboren op 10 Maart 1887 in Akashi, Japan. Hij was ook bekend onder andere martial arts namen en bijnamen. Hoewel wijlen Takamatsu Toshitsugu Sensei erg bekend was in Japan als martial arts meester in Bojutsu en Jujutsu, wisten weinigen dat hij ook de Soke was van Japan’s laatste ninja tradities.
Takamatsu Sensei’s grootvader was Toda Shinryuken Masamitsu. Niet alleen was hij Soke van de Shinden Fudo Ryu, men meent dat hij ook de rang van Samurai en een directe afstammeling van Tozawa Hakuunsai, de oprichter van de Gyokko Ryu Kosshijutsu was. Toshitsugu’s vader stuurde hem naar Toda om te trainen omdat Toshitsugu zwak was als kind. Op school werd hij dan ook gepest en uitgescholden. Al snel werd het Toda duidelijk dat hij een begenadigd student was. Na hem de Shinden Fudo Ryu te leren, leerde Toda hem ook de Togakure Ryu Ninpo, Koto Ryu Koppojutsu en Gyokko Ryu Kosshijutsu.
Op zijn 13e verliet hij de school en ging naar de George Bundow English School in Kobe. Daar leerde hij de Takagi Yoshin Ryu van Mizuta Yoshitaro Tadafusa. In 1908, op 19 jarige leeftijd kreeg hij de Menkyo Kaiden van deze Ryu. In dat jaar ontmoette hij ook Ishitani Masataro Takekage, die bewaker was bij de luciferfabriek die eigendom was van Takamatsu’s vader. Takamatsu bouwde een kleine dojo bij de fabriek en werd zijn student. Daar leerde hij de Kukishin Ryu alsmede de Kuki Happo Biken no Jutsu. Het was ook van Ishitani dat Toshitsugu de Hon Tai Takagi Yoshin Ryu en de Gikan Ryu Koppojutsu leerde. Ishitani gaf Toshitsugu de scrolls van deze Ryu-ha voor hij stierf.
Als teenager was Takamatsu Sensei een getalenteerde budôka en won menige wedstrijden en uitdagingen van andere martial artists en sumôtori. In 1919 huwde Takamatsu Sensei de 23 jarige Uno Tane. Ze adopteerden een meisje, Yoshiko.
Op latere leeftijd raakte hij geïnteresseerd in Tendai Buddhisme en was zelfs een priester die hoofd-monnik werd in een berg tempel gewijd aan esoterisch Buddhisme.
Takamatsu Sensei raakte nooit zijn vechtspirit kwijt. Eind 60er jaren, toen hij eind 70 was, schreef hij artikelen voor Japanse kranten. Deze artikelen gingen over Ninjutsu en andere stijlen waarin hij trainde. In een artikel schreef hij dat in de ware martial arts indien men moest vechten, men ook bereid moet zijn de tegenstander te doden. Een hoog gegradueerde Karate instructeur die werd geïnterviewd op TV zei dat dit fout en gedateerd was en in de tegenwoordige tijd niet meer nodig. Hij noemde Takamatsu zelfs een “old has-been”. Zulk commentaar wordt door een klassiek martial artist niet licht opgenomen en Takamatsu Sensei verdedigde zijn eer in de beste warrior tradities. Hij zorgde voor een eigen interview en zei dat het zeker niet ouderwets was en dat hij de opmerking zag als een uitdaging die hij natuurlijk wilde accepteren. Hij gaf de man 3 dagen om zijn excuses te maken of hij zou met hem vechten en hem doden terwijl hij de handen op zijn rug gebonden zou houden.
De Karate meester maakte zijn excuses!
Een jaar voordat hij stierf zei Takamatsu Sensei: “I have decided to leave everything in the hands of Masaaki Hatsumi. I think you are the most suitable person as far as the martial arts are concerned. I am now able to repay Toda Sensei and Ishitani Sensei for their kindness. I intend to continue my studies into the secrets of nature.”